Μέλλον

Μάχη με τον Χρόνο

η λέξη η πιο άγνωστη, τελικά, μια από αυτές που μαθαίνουμε πρώτες, η πιο ακατανόητη, η πιο αμέτρητη με οποιοδήποτε ανθρώπινο μέτρο. τί να σημαίνει πριν δηλαδή και τί μετά, τί τώρα, τί άλλη στιγμή, άλλη μέρα; του Ήλιου και του Φεγγαριού φταίνε τα πρόσωπα, το πολύ του ενός εδώ στην Ελλάδα, το μαγευτικά λίγο του άλλου όταν θέλει επίσης εδώ, στο πιο δύσκολο ν’ αποχαιρετήσει μέρος του κόσμου. το μόνο που μαθαίνει για τον Χρόνο εδώ κανείς με κάποιο, τελικά, νόημα.

 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΚΙΣΗΣ

 

Το μέλλον ευτυχώς κανείς από τους κατοίκους αυτού του κόσμου δεν μπορεί να το γνωρίζει. Είναι ελπίδες, όνειρα, ιδέες, πράγματα πνευματικά που μας χαρακτηρίζουν και με τα οποία δίνουμε νόημα στο παρόν μας. Είναι ένα πανταχού παρόν, γύρω μας και μέσα μας, η Άλλη μας Πραγματικότητα, που μας ορίζει σαν ανθρώπους και μας συνέχει.

Η συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Ursula Leguin έλεγε ότι, «το μέλλον είναι ένα ασφαλές, αποστειρωμένο εργαστήριο για να δοκιμάζουμε ιδέες, ένα μέσο σκέψης για την πραγματικότητα, μια μέθοδος».

Ας πειραματιστούμε λοιπόν κι ας το φανταστούμε, αφού έχουμε και την νοημοσύνη και την δυνατότητα της απόφασης, απλό, γεμάτο δροσιά και φαντασία, σαν τη ματιά ενός βράχου, ενός πουλιού, ενός δέντρου. Ώστε να δημιουργήσουμε κάτι φωτεινό που θα μας οδηγεί με τη σειρά του να κάνουμε αυτό που οι άνεμοι κι οι θάλασσες κι οι δυνάμεις των νερών και της γης, το φως και όλα τα πλάσματα κάνουν από τη φύση τους. Να έχουμε συνείδηση ότι είμαστε ένα με τον κόσμο και να διατηρούμε την ισορροπία του.