Μυστικός Κήπος

Μυστικός Κήπος

 

Διέταξε δε ο Θεός και εβλάστησεν εις την περιοχήν της Εδέμ προς ανατολάς κήπος, ο παράδεισος, και εκεί ετοποθέτησε τον άνθρωπον, τον οποίον έπλασε.

 

Έλαβε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον, τον οποίον εδημιούργησε, και έθεσεν αυτόν στον παράδεισον της χαράς και της τέρψεως, δια να εργάζεται εις αυτόν και να τον φυλάσση.

 

Ο μυστικός κήπος συνδέεται μ’ εκείνον τον πρώτο, μυθικό κήπο της Εδέμ, το πρότυπο της ομορφιάς και της αρμονίας, όπου κατά τον μεγάλο μύθο της δημιουργίας τοποθετήθηκε ο άνθρωπος, σαν μια ύπαρξη ολοκληρωμένη, προκειμένου να δημιουργεί και να απολαμβάνει ευτυχισμένος τη ζωή. Έκτοτε ο κήπος, στην περιπέτεια του ανθρώπου μέσα στην ιστορία, έγινε ένας τόπος μυστικός εντός του. Μία κατάσταση ολοκλήρωσης, που ενώ δεν την έχει βιώσει, αισθάνεται ότι του λείπει, την αναζητά και την νοσταλγεί. Είναι η Ιθάκη του, ο στόχος που κρύβει μέσα του και με μια έννοια το μέλλον του.

 

Η ιδέα του «μυστικού κήπου» είναι μια ζωγραφική προσέγγιση κι εξερεύνηση αυτού του εσωτερικού, μη περιγράψιμου τόπου. Μια μεταμορφωμένη στην ουσία εικόνα της πραγματικότητας και του κόσμου μας. Κάθε έργο συντελείται σαν μεταμόρφωση του οικείου και αποτελεί μαρτυρία και σημάδι της ύπαρξης του πολύ μακρινού. Ένα ίχνος της παρουσίας του μακρινού, εσώτερου κήπου, στην καθημερινότητα μας. Πρόκειται για μια μακρινή θέαση, αυτού προς το οποίο κινούμαστε, εικόνες με ασυνέχειες και παρεμβολές, ταυτόχρονα καθαρές και θολές, σκοτεινές και φωτισμένες.

 

Η ζωγραφική αυτή ενότητα αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης ενότητας έργων μου με θέμα το Μέλλον. Εκφράζει τον πόθο για έναν αίσιο τελικό σκοπό και τον αναζητά μέσα μας, εκεί όπου ενοικεί, εδώ στο παρόν, σαν νοσταλγία επιστροφής σ’ έναν άλλο τρόπο, σε μια άλλη ματιά.

 

Η διαφορετική ματιά σημαίνει για τη ζωγραφική πρώτα απ’ όλα μια διαφορετική αντίληψη για το φως. Επιχειρείται εδώ η δημιουργία ενός διαφορετικού φωτισμού, που να μοιάζει με το φως που ξέρουμε, αλλά στην ουσία του, αυτό είναι άλλο. Και βέβαια όταν μιλάμε για φως στη ζωγραφική μιλάμε για το χρώμα. Στον κήπο εδώ τον ζωγραφικό το φως εκπέμπεται μέσα από τα πάντα, γίνεται ένα με τα πάντα, τα δονεί. Είναι σαν αεράκι μυστικό, που χαρίζει σε όλα τα πράγματα και τα στοιχεία της φύσης μια ελευθερία κι αυτονομία, που τα μετατρέπει σε «στοιχειά». Η θάλασσα και τα νερά γίνονται όντα, αλλά και τα κτίσματα, οι λόφοι και τα δέντρα, τα γήπεδα και τα παρτέρια ανεξαρτητοποιούνται ως μοτίβα και γίνονται σαν νότες μουσικές, σαν πλάσματα ενός φανταστικού ταξιδιού που αναζητά το απρόβλεπτο. Τα μικρά γίνονται μέγιστα και τα μεγάλα συρρικνώνονται ή ελαχιστοποιούνται. Τα μακρινά γίνονται οικεία και τα γνωστά φωτίζονται σε μια σκηνή θεάτρου της ζωής, σε μια αλλόκοτη σκηνή μυστηρίου. Το τυχαίο κι απροσδόκητο εμφανίζονται μπολιάζοντας τη ζωγραφική πραγματικότητα, γεμίζοντας τον κόσμο με σημεία διαφυγής, παίζοντας ανάμεσα στο συγκεκριμένο και στο αφηρημένο. Η προοπτική δεν περιγράφει, με μια ελευθερία εμφανίζεται κι αυτή δεξιά κι αριστερά κι άλλοτε εξαφανίζεται, προσπαθεί να συνταιριάσει, να φέρει σε επαφή, να οργανώσει και να συμμαζέψει.

 

Ο κόσμος αυτός, ονειρεύεται την ενότητα και την αρμονία, την παρουσία του διαφορετικού, χρησιμοποιώντας όλων των ειδών τις αντιφάσεις. Σχεδιάζεται και με το χρώμα καταργεί κάθε σχεδιασμό. Είναι ένας κόσμος παραμυθίας, που αισθανόμαστε ότι μας συντρέχει στην προσπάθεια, στη διάθεση μας για ελευθερία, στον έρωτα. Μας καλεί να ταξιδέψουμε μέσα του ενώ κρατά ταυτόχρονα και κάτι μακρινό κι απροσέγγιστο. Κι έτσι είναι ένας κόσμος μαγικός, όπως αισθάνονται τον κόσμο τα παιδιά, γεμάτος στοιχειά κι αλλόκοτα σύμβολα, αλλά και χαρά για την εξερεύνηση αυτού του τόσο δικού μας που θέλουμε να ξαναβρούμε.

 

Ο «Μυστικός Κήπος» είναι προσωπικές σημειώσεις αυτής της εξερεύνησης, χωρίς αρχή και τέλος, καταγραφή μιας πατριδογνωσίας εσωτερικής, που κουβαλάει την «αρχαία» χαρά για τη ζωή. Ολόκληρος μια αυθαιρεσία κι οι λάμψεις των χρωμάτων κι οι σκέψεις κι οι σχεδιομορφές που τον οργανώνουν.

 

Ζωγραφίζω κι αισθάνομαι όλα να αυθαιρετούν. Αλλά τελικά, όπως λέει κι ένας σοφός, με αυθαιρεσίες χτίζονται και τα όνειρα και οι παράτολμες αμυγδαλιές που ανθίζουν μες στο καταχείμωνο.